chopinensander

Mijn dochter speeld toneel

Mijn dochter is goed in het toneelspelen.

Sterker ze kon al toneelspelen toen ze nog maar net kon lopen.

Haar tweelingbroer Eddy heeft daar ervaring in en weet daar over mee te praten.

Mariël deed het kattenkwaad en wist met een goed opgevoerd toneelstukje het zo te draaien dat hij de schuld kreeg.

En om eerlijk te zijn ben ik daar vaak ingetrapt

Eddy heeft om die reden, toen was dat nog niet wettelijk verboden, vaak een draai om zijn oren gehad.

Het moet maar eens gezegd worden: “Het spijt me Eddy!”

En nu, al ruim 10 jaar, speelt Mariël weer toneel.

Gelukkig woont Eddy ver bij haar vandaan zodat hij niet opnieuw de schuld kan krijgen van haar vaak vreemde caperiolen.

Maar wat waar is is waar ze heeft er veel voor over.

Tijdens de repetities startte ze met een dieet om haar lengte en breedte goed op elkaar aan te passen.

Tevens bezocht ze de schoonheidsspecialiste om de rimpels, want die komen als je de jeugd bent gepasseerd, onder controle te houden.

En zeker zo belangrijk ze bezoekt nu driemaal per week de sportschool.

Als je haar nu ziet, daar moet ik eerlijk in zijn, dan heeft ze haast net zo’n goede uitstraling als ik zelf.

Met dit verschil, ik hoef daar geen dieet voor te volgen en/of naar de sportschool te gaan.

Een schoonheidsspecialiste is in mijn geval zeer zeker een overbodige zaak want dat zou betekenen dat ik mijn geld over de balk aan het smijten was.

Ik geef toe het is een lang en dom verhaal maar wat ik eigenlijk wou zeggen is kijk even op:

  http://jellogie.web-log.nl/ Gepubliceerd op 16-3-2010 om 16:19

Een trotse vader.

Ps. vertel haar niet wat ik in deze log over haar heb geschreven want dat moet ik dan nog jaren aan blijven horen

Ondanks alles komt de lente steeds duidelijker in zicht!

Aanvulling op mijn voorgaande log.

Op advies van Plato die op mijn voorgaande log reageerde heb ik mijn ziekteverzekering, via een e-mail,  op de hoogte gesteld over de gang van zaken.

Ik ontving snel daarop een e-mail terug met de volgende inhoud:

Hartelijk dank voor uw e-mail van 12 maart. Hierin geeft u uw relaas over de noodzaak van een spoedige CT-scan gezien uw gezondheidsverleden.

Wij sturen uw e-mail door naar de afdeling die zich over wachtlijstbemiddeling buigt, Agis Helpt. U ontvangt zo spoedig mogelijk van deze afdeling bericht. Wij wensen u veel sterkte toe de komende tijd.

Even later werd ik gebeld en hebben we in gezamenlijk overleg besloten dit met mijn huisarts, waar ik morgen een afspraak mee heb, te bespreken.

Maar even voor alle duidelijkheid ik heb geen bloedingen meer gehad het enigste probleem is de pijn tijdens het zitten en het verlies van smet ,wat veel op pus lijkt, dus mogelijk een ontsteking aangeeft.

Even iets totaal anders:

Van mijn zoon Ronald ontving ik de volgende e-mail:

Hoi,

Heb je 5/6 juni nog iets te doen?

Ik zoek nog een kandidaat voor de grootste team-uitdaging ter wereld.

Met een team van 4 personen lopen we mee aan de Trailwalker.

Het doel van deze loop is om 30.000 kinderen naar school te kunnen laten gaan in o.a. Uganda.

Hierbij lopen we een afstand van 100 km binnen 30 uur over de Veluwe.

Voor een impressie van het evenement zie: http://www.youtube.com/watch?v=7CO_rZtWDP8

Als je dit iets te veel vind kun je het team "Hakken in het zand" uiteraard sponsoren.

Voor sponsoring: http://2010.trailwalker.nl/FormSelectSponsorType.aspx?&PageId=6&selected=T22

Groetjes,

Ronald.

Ik, dat mogen jullie best weten, ben echt wel een beetje (boel) trots op hem!

Maar, en dat is zeker zo belangrijk, deze week laat de lente haar gezicht zien en gaat de temperatuur langzaam MAAR ZEKER omhoog.

Nog even en dan zien we dit weer in mijn tuin verschijnen!

Medischezorg in Nederland

Medischezorg?

Ik zal het proberen uit te leggen.

Als drager van een stoma het gevolg van darmkanker en veel daaraan voorafgaande operaties ben ik boos!

(voor mensen die niet weten waar ik het over heb lees het links in de balk ‘over mij zelf.’)

Op 05-10-‘2009 overleed mijn vrouw aan slokdarmkanker.

In de nacht van 21 op 22 februari 2010 kreeg ik een ernstige bloeding en tijdens de nacht van 24 op 25 februari herhaalde zich dit.

Na beide keren een bezoek aan de huisarts te hebben gebracht had ik op 26 februari een gesprek met de specialist die me enkele jaren geleden had geopereerd.

Ik vertelde hem bang te zijn dat de kanker opnieuw de kop had opgestoken.

Zijn reactie was dat hij daar begrip voor had maar we eerst een scan moesten laten maken om dit te kunnen beoordelen.

Maar ja de afdeling waar de CT scan wordt gemaakt had een grote achterstand doordat er een software update was geweest en de scan daardoor tijdelijk buiten werking was geweest.

Uiteindelijk kreeg ik bericht dat de scan op 25 maart kan worden gemaakt.

Zou er iemand in het ziekenhuis kunnen begrijpen wat er in de periode tussen bloeding en scan in mijn hoofd omgaat?

Enkele dagen later werd mij medegedeeld dat ik op 31 maart de uitslag van de scan met de specialist kon bespreken.

Vandaag kreeg ik bericht dat de afspraak op 31 maart door omstandigheden niet door kon gaan en was verschoven naar dinsdag 20 april.

In 2010 zijn we nu zover dat wanneer je in de nacht van 21 op 22 februari een bloeding krijgt, twee maanden later, op 20 april weet waar je aan toe bent.

Ik ben beslist geen persoon die snel de moed opgeeft maar dit is werkelijk absurd.

Ondertussen probeer ik maar mijn hoofd er bij te houden en te genieten van wat de natuur rond mijn huis te bieden heeft.

_______________________________________________

Up-Date 12 april

Vanmorgen heb ik het ziekenhuis gebeld en verteld dat ik hier niet mee accoord ging.

Men vertelde me dat de specialist niet eerder kon i.v.m. vakantie.

Op mijn vraag of er geen plaatsvervangers waren kreeg ik geen antwoord maar dat hij op 5 april weer terug was en Ik op 6 april om 09.55 uur kon komen voor de uitslag.

Een weekeinde om nogmaals over te doen

Het afgelopen weekeinde was een bijzonder mooi weekeinde voor me.

Vrijdagavond kwam Ronald aan en zaterdagavond arriveerden Mariël en kleinzoon Martijn.

En, dat mag eigenlijk wel eens gezegd worden, ze hebben me geweldig geholpen.

.

Vroeger, toen het nog kinderen waren, hielpen ze me vaak van de wal in de sloot maar dit keer hebben ze me, een duidelijk bewijs dat ze volwassen zijn geworden, vanuit de sloot de wal opgeholpen.

.

Een gewoonte, die hadden ze al toen het nog kleuters waren, hebben ze nog niet afgeleerd.

Ze eten je, om het maar netjes uit te drukken, de oren van het hoofd.

Als ze nu nog bij me in zouden wonen dan zou ik, ondanks mijn leeftijd, er een baan bij moeten gaan zoeken want van mijn pensioen is dit niet te betalen.

.

Gelukkig is Mariël al zo verstandig dat ze dat begrijpt en haar eigen eten meebrengt.

Ze volgt, althans dat vertelde ze ons, een dieet om af te slanken omdat haar lengte en breedte niet goed met elkaar corresponderen.

Nou ja, dat ik daar als toeschouwer gelukkig mee ben is ook weer overdreven want als je ziet wat de dame eet dan krijg je het gevoel dat je zelf veel te kort komt.

Het beste is dat te vergelijken met dat je zelf in een cafetaria zit te eten en vanuit het raam neerkijkt naar een dame die in een *****sterren restaurant aan het eten is.

Bij Ronald, Martijn en mij liep tijdens het aanschouwen van haar eetgedrag het water uit de mond waarna ik het tafelkleed, het was daardoor drijfnat geworden, in de was moest doen.

.

Het was een mooi en gezellig weekeinde temeer omdat we op zondag ook nog bezoek kregen van Astrid, een web-logster uit Canada http://appletreeacres.web-log.nl/ , die even was overgevlogen om met haar familie de verjaardag van haar moeder te vieren.

Astrid vertelde ons dat ze, net als ik, veel van dieren houd en veel plezier aan haar katten, hond, kippen, geiten en varkentje beleeft.

Ook vertelde ze ons dat ze aan het eind van het jaar het varkentje zouden gaan slachten.

Dat had ze niet moeten vertellen want op dat moment kwamen de tranen bij Mariël, Martijn, Ronald en mij zelf in overvloed te voorschijn.

In onze verbeelding zagen wij het varkenspootje vanuit de soep naar haar zwaaien en daarna moest ik opnieuw een tafelkleed wisselen omdat het drijfnat was van onze tranen.

_______________________________________

______________________________________________

. 

Ik heb vandaag dus een wasdag, maar dat heb ik er graag voor over.

Ronald, Mariël, Martijn en Astrid het was fijn dat jullie hier waren!

Gewoon even een prettig weekeinde wensen

In eerste instantie wil ik, zonder namen te noemen, iedereen bedanken voor de hartelijke reacties op de voorgaande log alsmede de ontvangen e-mails en telefoontjes.

Een uitzondering wil ik maken voor http://voogie68.web-log.nl/ die hier vorige week zaterdag met een mooie bos bloemen langs kwam.

.

________________________________________

.

_____________________________________________

Maar zeker zo bijzonder de complete weblog, en geplaatste reacties, van Ria had uitgeprint en in twee mappen aan me overhandigde.

Het gaat op dit moment goed met me.

Geen bloedingen meer en de pijn, tijdens het zitten, is goed te verdragen.

Op 25 maart wordt er een scan gemaakt en op 31 maart heb ik een afspraak met de chirurg in het ziekenhuis voor de uitslag van de scan.

Ronald belde een uur geleden dat hij onderweg was naar hier, dus een mooie weekeinde verrassing!

En Mariël komt morgenavond hier naar toe omdat we zondag hier een web-logster uit Canada hopen te mogen ontmoeten.

Nee, ik verveel me dit weekeinde niet.

Allemaal een prettig weekeinde toegewenst.